Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Καθείς με χίλιους τρόπους αγαπά.

Γιατί, έτσι τυφλό είναι αυτό που ονομάζουν έρωτα.
και δε μιλάει και δεν ακούει τίποτα,
δε ξεδιψά και δεν πεινάει,
μονάχα καθημερινά σα θαύμα,
χέρια γίνεται που ολοένα κι αγγίζουν,
αγγίζουν...
Νυχτωμένα, μερωμένα, ιδανικά.

Κι ήρεμο χάδι στο μέτωπο, ένα εκατοστό πριν την μοίρα.

Με τα ακροδάκτυλά σου...

VENNIS
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου